Nikkie

 

IK BEN CRIMINEEL

IK BEN GOED MET COMPUTERS / INTERIEURBOUW

 

Nikkie groeide op in Oirschot. Was er daar iets aan de hand, had ‘die van Den Bliek’ het altijd wel gedaan. Was er ergens ingebroken? ‘Oh hij weer zeker’, gonsde het dan rond in het Noord-Brabantse dorp. “Terwijl”, zo zegt hij, “ik in mijn leven hooguit één keer iets weggehaald heb en daarvoor op het politiebureau belandde.” Hij was dus een crimineel in de ogen van zijn dorpsgenoten.

 

“Niet dat het me iets deed, eigenlijk. Maar toch, altijd maar die wijzende vingertjes. Ik denk niet dat er iemand in het dorp is geweest die mijn achternaam niet kende. En één ding is zeker; ik kom daar nooit meer en wil er nog niet dood worden gevonden.”

 

Alles kwijt

 

Nikkie is zeker geen lieverdje geweest; hij verdiende zijn geld niet altijd eerlijk, maar bijvoorbeeld ook aan de wiethandel. Daarnaast was hij een fors aantal jaren verslaafd aan GHB en speed. Hij heeft fouten gemaakt en daarvoor moeten boeten. Nu is ‘ie op weg naar het einde van de tunnel, zoals hij het vastberaden omschrijft.

 

Het einde van de tunnel kwam in zicht na een jaar waarin hij alles kwijtraakte: zijn huis, zijn geld en eigenlijk gewoon zijn hele leven. Hoe dat zo ver kwam?

 

“Ik had schulden gemaakt en kon de huur niet meer opbrengen, hier begon het mee. Daar bovenop kwam ook nog een oude straf naar boven, van jaren geleden. Die moest ik uitzitten. De huurbaas zette mij mijn huis uit nadat ik vrij kwam. Door een samenloop van omstandigheden kon ik de huur niet meer betalen. Zo raakte ik dus alles kwijt.”

 

Afkicken en doorgaan

 

Dit alles speelde zich af in 2018. Eenmaal in de gevangenis werd snel duidelijk dat Nikkie af moest kicken van GHB. Dat ging niet zonder slag of stoot. Er werd besloten dat hij naar Zwolle moest, de enige plek in Nederland waar speciale GHB-cellen zijn ingericht. Dat bleek een goede zet van justitie. Hij kickte dan ook met succes af.

 

Twee maanden later zat de straf erop, waarna hij op de Eindhovense straten belandde. Een periode van dakloosheid brak aan. Hij was gedoemd tot buiten slapen óf in de nachtopvang.

 

Die periode duurde zo’n twee maanden. Het licht aan het einde van de tunnel verving de duisternis toen de mensen van Stichting Ervaring die Staat in zijn leven kwamen. Zij boden hem woonbegeleiding aan binnen één van hun woonhuizen. Eindelijk had hij weer een dak boven zijn hoofd. De woonbegeleidster van de stichting begeleidt Nikkie nu en ergens in 2020 zal hij uitstromen naar een eigen woning.

 

Computers

 

Ik vraag Nikkie naar wie hij nog meer is, behalve verslaafd of crimineel.

 

Daar moet hij even over nadenken. Werker in de bouw komt voorbij, glazenwasser noemt hij op.
En, waar was je nou écht goed in? Qua beroep noemt hij interieurbouwer. Maar waar hij met oprecht enthousiasme over praat, zijn computers.

 

“Ik bouw al vanaf dat ik me kan herinneren aan computers. Sinds de tijd van DOS en de Commodore 64, midden jaren ‘80 ben ik er mee bezig. “Geef mij de spullen om een toren te bouwen en ik zet ‘m in elkaar. Als ik achter de computer zit kan ik mijn gedachten kwijt en daarom is zo’n ding belangrijk voor me.” Evenals gamen ook belangrijk is voor hem. Een week voor dit gesprek kocht ‘ie een Playstation. “Ik heb zo’n apparaat gewoon nodig om mezelf van de straat te houden”, zo vertelt hij.

 

“Al heeft dat gamen net zo’n werking als drugs: verslavend. Er waren tijden dat ik hooguit twee keer per week nog maar de deur uit kwam omdat ik helemaal ‘in’ een spel zat.”

 

Je kunt iedereen brandmerken: jij bent een ADHD’er: je zult wel druk zijn. Jij bent Surinamer en zal dus wel nooit trouw blijven aan dezelfde vrouw. Hey, zij is dakloos: die zal wel verslaafd zijn.

 

Nikkie werd dus gezien als crimineel. Hij heeft foute dingen gedaan om zijn geld te verdienen. Maakt hem dat tot enkel crimineel? Nee. Nikkie is een sociale man die dankbaar is voor de kansen die hij nu krijgt. Vastberaden om die kansen ook te pakken. Een man die zijn moeder heeft verloren en geen contact heeft met vader of andere familie. Een man met psychiatrische diagnoses waar je u tegen zegt. Zie het maar eens in je eentje te redden in de harde maatschappij waar wij in leven.

 

Al is het met vallen en opstaan, Nikkie redt het. Respect voor Nikkie.

 

Door Nills Bouman
www.eindjeschrijven.nl